از قرن نوزدهم از قالب گیری شکلات برای تهیه شیرینی استفاده می شد. در ابتدا به طور کامل با دست انجام می شد، اما در طول سال های میانی، اتوماسیون به تدریج فراگیر شد. خطوط اولیه قالب‌گیری هنوز به افراد زیادی نیاز داشت تا قالب‌ها را از یک مرحله به مرحله دیگر منتقل کنند و عملیات‌هایی مانند وارونه کردن قالب‌ها، پر کردن قیف‌های سپرده‌گذار و حتی جدا کردن شکلات اضافی از قالب‌ها را انجام دهند. اتوماسیون بیشتر به تدریج معرفی شد تا اینکه در ربع آخر قرن بیستم، پیشرفت در الکترونیک و تکنیک‌های اتوماسیون این امکان را فراهم کرد که تعداد اپراتورها به یک اپراتور در هر کارخانه و گاهی حتی یک اپراتور بین دو کارخانه کاهش یابد.
در عین حال، قالب های فلزی که در ابتدا مورد استفاده قرار می گرفتند، دارای
با پلاستیک، معمولاً پلی کربنات جایگزین شده است که منجر به کاهش قابل توجه نویز در مناطق تولید می شود. جابجایی راحت تر این قالب های سبک تر، امکان معرفی قالب های اتوماتیک را هم برای تعویض کامل قالب ها و هم برای حذف تک تک قالب ها که اقلام بدون قالب در آنها باقی مانده است، فراهم کرده است. قالب‌های پلی کربنات انعطاف‌پذیرتر هستند، بنابراین می‌توان آنها را برای کمک به قالب‌گیری پیچ خورد.
سرعت کارخانه از تنها چند قالب در دقیقه (mppm) به افزایش یافته است
حدود 70 میلی متر در دقیقه برای اقلام جامد و عرض گیاهان از 275 میلی متر تا 1800 میلی متر
(12 تا 75 اینچ) اکنون با ظرفیت حداکثر 10000 کیلوگرم در ساعت (10 تن در ساعت) در دسترس هستند.
همه اینها به این معنی است که خروجی ها به طور پیوسته افزایش یافته است، در حالی که نیروی کار
الزامات کاهش یافته است به طور کلی، قابلیت اطمینان نیز بهبود یافته است
به ویژه برخی از خطوط خودکار قبلی، به ایجاد مشکلات ادامه می دهند، مگر اینکه به شدت اصلاح شوند.
سایر پیشرفت های اخیر شامل تمیز کردن آسان تر و توجه به بهداشت است. با روش های ساخت و ساز با استفاده از تکیه گاه های جامد برای از بین بردن بدنه های توخالی، قطعات با فاصله ای روی زمین نصب می شوند تا امکان بازرسی و تمیز کردن آسان زیر آن فراهم شود، و کابل های برق از مناطق کثیف دور می شوند یا به راحتی برای تمیز کردن قابل دسترسی هستند. روکش چوبی و پلاستیکی با پلی کربنات شفاف جایگزین شده است تا تمامی اجزای آن نمایان باشد و نشتی ها و ریختن ها دیده و از بین برود.
